۩ وجــــــــــــــــــود ۩

خانم های محترم لطفا رعایت کنید! روزنامه تماشاگران امروز - احسان نادرپور: در چهار دهه گذشته، زنانه- مردانه شدن فضا یکی از دغدغه های اساسی مردم و مسئولان بوده و هست و این جور که یپش می رود بناست حالا حالاها باشد. مدیونید اگر فکر کنید که معضلات بزرگ تر و پراهمیت تر از این هم این حوالی وجود دارد.   اگر از حمل و نقل حرف بزنی و با یک دو دو تا چهارتای کوچک ثابت کنی که تعداد اتوبوس ها و قطارهایمان هنوز به قدری نیست که از همه مردم بخواهیم ماشین های شخصی را کنار بگذارند و به پشتوانه شهرداری محترم دل را به دریای شلوغی و بوی عرق صبحگاهی و آقا جمع تر بایستید جا شویم بزنند، ناگهان مدیر محترم در مقام پاسخگویی می گوید: واگن های مخصوص بانوان را بیشتر کرده ایم که زن و مرد جدا جدا له بشوند یا دون شان زنان است که پشت قطار بنشینند و روزانه چند هزار نامحرم که معلوم نیست از کجا پیدایشان شده را به مقصد برسانند. اساس مدیران عزیز هم بعد از این همه سال شیرفهم شده اند که باید برای انحراف افکار عمومی با تکنیک بزن زیرش، بحث را به سمت مردانه- زنانه شدن ببرند. جوری که یک آن فکر می کنی خدایی نکرده ح...

کودتاگرانِ امروز احسان نادرپور در تحریریه‌‌ی ما صندلی نقش اساسی بازی می‌کند. نزدیک به 90 درصد صندلی های تحریریه به میمنت نشستن فرهاد عشوندی بر رویشان قابلیت اصلی خود را از دست داده‌اند. اولش که روی صندلی می‌نشینی اتفاق خاصی نمی‌افتد اما بعد از چند ثانیه یک‌هو نیم متر پرتاب می شود به سمت پایین. بعدش هم که به آن تکیه می‌دهی همه چیز روبه‌را است اما بعد از چند ثانیه او هم پشتت را خالی می‌کند و به عقب پرت می‌شوی. لامصب ها از اول نمی‌گویند چه کاره‌اند... تکیه کنیم به شما؟ دل‌مان بهتان گرم شود؟ می‌زارن جایت محکم شود بعد حالت را می‌گیرند. اساسا خاصیت صندلی‌ها در اینجا همین است. خیلی بی‌وفا و نامروت طور هستند. اما اینجا دو صندلی هستند که صاحبانش مشخص است. کسی نه میتواند و نه حق دارد روی آن بنشیند. از آن صندلی های گرم و نرمی که پشتی‌اش نیم متر از قد آدم هم بالاتر می‌زند. این دو صندلی متعلق به سیامک رحمانی و هیوا یوسفی ست. از خدا که پنهان نیست از شما چه پنهان بعضی وقت‌ها که دفتر نیستند می‌روم و چند ثانیه‌ای روی صندلی‌شان جلوس می‌کنم تا بفهمم حال خوش سیری چند. هیوا یوسفی آخر هفته ...