۩ وجــــــــــــــــــود ۩

شعری از گروس عبدالملکیان     به سروش ، سیامک ، آرش و ماندنی  ما چند نفر      در کافه ای نشسته ایم با موهایی سوخته و      سینه ای شلوغ از خیابان های تهران با پوست هایی از روز       که گهگاه شب شده است ما چند اسب بودیم   ...

داستان طنز چاپ شده در شماره اول فانوس این یک بار جستن ملخکی از قیچی به دستان تحریریه را به فال نیک می گیرم و نامه را شروع می کنم ، به امید رساندن نامه های بعدی به حضورتان . . . از جزیره ای دور افتاده و جایی در نزدیکی نقطه ی صفر مرزی حوالی ، خلیج گینه ،  جزیره ای ناشناخته به نام " جمهوری دموکراتیک سائوتومه و پرینسیپ " روییده که اینجانب من باب مردم شناسی به آنجا رهسپار شدم و دیریست با استطاعت از اساتید صاحب سبک ، روش مشاهده ی مشارکتی را برای نزدیکی بیشتر و ثبت تحقیقات در مورد اهالی سرزمین مربوطه برگزیدم . اهالی اینجا به شدت اهل فراغت اند و شادی ! مثلی عجیب در اینجا رواج دارد که می گوید : خنده بر هر درد و بر درمان دواست ! در اینجا همه چیز با خنده دوا می شود از حذف تیم فوتبال شان در المپیک گرفته تا آنفولانزای نوع B  ! از سقف قرارداد گرفته تا کف خیابان ! همه چیز را با خنده و شادی درمان می کنند ! آنها خنده را تنها عامل موفقیت خود می دانند تا جایی که حتی قبایل همسایه بارها و بارها برای کشف این رمز جانفشانی ها کرده اند . اینجا به نداشته ها به حالت تمسخر می خندن...

فرهنگ ؛ مرز شادی و استبداد افلاطون تا قرن 18 تنها نظریه ی مربوط به شادی و خندیدن را ارائه کرده بود . شاید برای توصیف آنچه مورد بحث است بتوان از آن وام گرفت تا به بحث شادی در جامعه شناسی اوقات فراقت برسیم و بقیه زوایای آن را بشکافیم . وی معتقد بود « چیزی که هنگام خندیدن باعث لذت می شود احساس برتری ماست نسبت به دیگران یا به خویشتن های قبلی خودمان » . پس با این حساب می توان خندیدن جمعی یا کارناوال های شادی را نوعی اعتراض به خود سابق یا پیشینیان دانست . چیزی که در مورد کارنااوال مشهود است این است که کارناوال به خودی خود تنها امری برای خندیدن جمعی نیست . کارناوال لزوما برای اجرایش به دنبال رویداد خاص ، تعطیلی یا مجوز نخواهد بود . در حقیقت کارناوال رخ می دهد تا رفتاری خلاف رفتار مرسوم و زندگی روزمره را نشان دهد و به همین دللیل در بعضی موارد به بهانه ای برای اعتراض تبدیل شده و شادی ؛ که با خنده ی جمعی پدید می آید را تبدیل به پیامدی اعتراضی می کند . شاید در مواردی بتوان این عمل را ناشی از تناقضات فرهنگی بوجود آمده دانست .